Door Maria de Greef

Over rouw leerde ik zowel door het zelf te ervaren, als door diverse studies en het werken met mijn cliënten. Rouwen is het proces van anders leren vasthouden.

Degene die je liefhebt is niet meer fysiek aanwezig. Maar nog wel in jouzelf: in je hart, in je hoofd. Zo verschuift je overleden partner van fysiek aanwezig naar symbolisch aanwezig. Daarmee komt er letterlijk ruimte voor een nieuwe partner aan je zijde. Rouw en nieuwe liefde naast elkaar vormen een complex gegeven. Het levert meestal verwarring op, maar de verliefdheid kan je ook de energie geven die je nodig hebt bij het rouwen.

Je man of je vrouw verliezen aan de dood is een groot gemis. Je verliest je levenspartner, je minnaar, minnares, je klankbord, wellicht ook je reisgezel, je mede-ouder, je beste vriend, je toekomst, je veilige haven. Het is goed je te realiseren dat je ook een belangrijk deel van jezelf verliest. Namelijk dat gedeelte van jou dat de partner van hem of haar vormde. De mens die je was met die ander naast je, om je, bij je. Die mens zul je nooit meer worden. Je nieuwe partner kan daardoor ook zomaar een heel ander type mens zijn dan degene die overleden is. Want jijzelf bent ook niet meer wie je was.

Een weduwe: “De liefde voor mijn tweede partner is minder vanzelfsprekend, veel stabieler en meer een cadeautje, omdat ik nooit had gedacht nog een keer zo verliefd te kunnen worden.”

Valkuilen zijn er te over: Vlucht je niet te snel in de armen van een ander, puur voor warmte en gezelschap? Is je nieuwe liefde geen “pleisterliefde”? De meeste mensen die na de dood van hun partner snel een relatie aangaan, laten weten dat ze er troost uit putten. Het brengt immers gezelligheid en warmte in je leven. Wanneer dát vooral de basis was voor die relatie zal deze niet makkelijk standhouden. Dan is het een troost-relatie geweest: een pleisterliefde.

Of houd je juist de liefde af, omdat het als verraad voelt naar je overleden geliefde?
Zo uniek als de liefde is, zo uniek is rouw. We zeggen vaak: zo groot als de liefde was, zo diep is de rouw. Maar een relatie die voor het sterven niet goed was, levert niet per sė een makkelijker rouwproces op. Vaak zelfs integendeel.

In ieders hart is ruimte, zijn kamers, voor meer geliefden. Ook als je altijd gedacht hebt dat hij of zij die ene grote liefde in je leven was. Een weduwe:” Ik realiseerde me op een bepaald moment dat ik mijn overleden man echt niet te kort deed door de liefde weer toe te laten”.

Wanneer jij de nieuwe partner in iemands leven bent, spelen er thema’s als: Hoe kun jij je plek innemen, hoe dicht bij het verdriet van je geliefde mag je komen? Hoeveel ruimte heeft je partner nodig?

Vragen waar je alleen door te blijven praten samen een antwoord op vindt.


Ontdek onze nieuwsbrief

Één keer per maand verstuurd. Geen spam, dat beloven we.

  • Hidden
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.