De 10 genomineerden en de twee winnaars van
de Herinneringsprijs 2021

Herinneringen zijn een belangrijk onderdeel van het rouwproces en wij willen graag veel van deze ideeën delen. Daarom hebben we de Herinneringsprijs in het leven geroepen. Wij hebben dit jaar vele inzendingen mogen ontvangen en we zijn alle inzenders heel dankbaar voor hun inzending. Het is ontzettend waardevol om zoveel mooie, prachtige en oprechte herinneringsideeën te lezen. Er zijn er echter 10 geselecteerd voor de Herinneringsprijs 2021. Alle bij Vereniging Yarden betrokken vrijwilligers hebben hun stem uitgebracht en hierdoor zijn er twee winnaars bekend geworden.

Benieuwd wie dit zijn? We zetten hieronder de 10 genomineerden en de winnaars van de eerste en tweede prijs voor je op een rij. De volgorde is willekeurig.

Een knuffel met as (winnaar eerste prijs)

Ingezonden door Femke van de Wijgert

Een prachtige knuffel met een compartimentje waar het hartvormig urntje in gestopt kan worden. Eindelijk iets om vast te houden!

Het persoonlijke verhaal
In september 2016 hebben wij het intens verdrietige besluit moeten nemen om de zo gewenste zwangerschap van ons eerste zoontje, Lennon, af te breken. Zijn diagnose was “niet met het leven verenigbaar.”

Hierna zijn wij in diepe rouw gedompeld. Het kindje waar we zo naar verlangd hadden was niet bij ons en we konden hem niet zien opgroeien en niet vasthouden. Het voelde zo leeg. Het urntje met zijn as was zo klein, het paste in je hand. Niet iets om ergens mooi op de kast te zetten. De behoefte om iets vast te houden was zo groot, dat het idee voor een knuffel ontstond. Overal gezocht, maar niet gevonden. Toen heb ik een vriendin gevraagd om een knuffel te haken voor ons. In de rug maakte ze een compartimentje waar zijn hartvormige urntje in gestopt kon worden. Eindelijk hadden we iets om vast te houden. Zeker de eerste maanden heb ik veel geknuffeld. De knuffel bracht troost als de tranen maar bleven komen. Hij ging mee naar de uitvaart van mijn oma en bracht ook mijn opa toen troost. Nu staat hij op onze slaapkamer. Inmiddels hebben we nog twee kinderen mogen krijgen. De oudste wil hem soms een kusje geven en even knuffelen. Ook is hij op de foto van beide babyshoots en zwangerschapsshoot geweest. Een hele fijne zachte, knuffelige manier waarop Lennon nog elke dag zichtbaar is in ons leven.

Een foto van mozaïek

Ingezonden door Margot van Putten

Van vele verschillende glazen tegeltjes een foto nagemaakt.

Het persoonlijke verhaal
Mijn zus Anja is in 2012 plotseling overleden. Ze was een alleenstaande moeder van 47 en ze stond middenin het leven. Haar overlijden kwam voor ons allemaal als een schok. Dolgraag wilde ik ‘iets’ van haar in huis hebben als herinnering, maar ik hou niet van foto’s. Foto’s zijn voor mij te direct en te ‘scherp’ en dat voelt niet goed. Kort na haar uitvaart besloot ik om van haar foto een mozaïekportret te maken. Nu ben ik best handig en creatief, maar destijds had ik daar geen ervaring mee. Toch leek een mozaïek voor mij het mooiste om te hebben, ook om het maken zelf. Om na die machteloze tijd iets te kunnen doén. Ik kocht bij een badkamerzaak een aantal matten met kleine, glazen tegeltjes (waar normaal de vloeren en wanden mee bekleed worden) en bij een doehetzelfzaak een pot lijm, een kniptang voor glas en voegmiddel. Ik vergrootte een foto van haar naar A3 formaat en nam een week vrij van mijn werk. Vervolgens ben ik gaan knippen en plakken. Een bijzondere en intense week later, waarin ik heb gerouwd en waarin ik letterlijk stukje bij beetje mijn verhaal in haar portret heb gelegd, voelde ik me een heel stuk lichter. Mijn verdriet een stuk meer hanteerbaar. Anja’s portret heeft al 12 jaar een mooie plek in ons huis en ik ben er iedere dag blij mee.

Een plek in de camper van lego voor de urn

Ingezonden door mevrouw Walter

Door 2 grote hobby’s te combineren, technisch lego en de camper, is een bijzondere plek voor de urn ontstaan.

Het persoonlijke verhaal
Mijn man is in juli 2018 overleden. Buiten mij, had hij 2 grote hobby’s technisch lego en de camper. Na zijn overlijden wilde ik dit samen voegen. Uiteindelijk iemand gevonden die onze camper vanaf een foto heef nagemaakt van lego. De urn staat erin. Na mijn overlijden kan ook mijn urn erin met als gedachte dat we weer samen op reis kunnen. Ik heb nog 1 hele grote wens en dat zijn stickers op de camper.

Een bloeiende boom met een sterretje (winnaar tweede prijs)

Ingezonden door Raimond Frijns en Diana Maesen

Een boompje op de uitgerekende datum gepland met een sterretje erom met zijn naam erop. Het boompje heeft witte bloemetjes, die bloeien van september t/m april. Zou heb je in de donkere maanden een boompje met bloemetjes.

Het persoonlijke verhaal
Toen ons zoontje Thijme is overleden tijdens mijn zwangerschap in het umc Maastricht hebbben we op de uitgerekende datum 27 september een boompje geplant met een sterretje erom met zijn naam erop. Het boompje heeft mooie witte bloemetjes die bloeien van september t/m april. Zou hebben we in de donkere maanden zijn boompje met bloemetjes.

Een dagboek vanaf de diagnose

Ingezonden door Erik Koopmans

Het bijhouden van een dagboek na de diagnose. Dit dagboekje is uitgebracht voor vrienden en familie. Een bijzonder aandenken.

Het persoonlijke verhaal
Nellie is in augustus overleden, nog geen jaar na diagnose. We hebben heel veel herinneringsmomenten bedacht, uitstrooien van de as op een heleboel plekken die speciaal zijn, kleuren van de kist, een mooie uitvaart, voor de dood nog allemaal leuke dingen doen, een herdenking met collega’s, ringen inlijsten, en nog meer. Maar wat ik het meest bijzondere vind is het dagboek dat ze bijhield na de diagnose, uitbrengen als boekje voor vrienden en familie, zie foto.

Een ring met een vingerafdruk

Ingezonden door Margriet van Pelt

Een bijzondere ring met een vingerafdruk en een steentje in de kleur van de ogen van de overledene.

Het persoonlijke verhaal
Mijn partner is een jaar geleden overleden. Nu heb ik een ring laten maken met zijn vingerafdruk erop en een steentje in het midden in de kleur van zijn ogen. Ik draag de ring altijd en zo is mijn geliefde steeds heel dicht bij mij.

Herinneringsboek voor kinderen

Ingezonden door Elja Westerveen

Een boek waarin familie en vrienden verhalen over de overledene vertellen. Zodat de kinderen hun vader langs deze weg beter leren kennen.

Het persoonlijke verhaal
Mijn man Henk Swart is in juni 2009 overleden. Ik heb toen al snel een fotoboek voor de kinderen gemaakt, voor ieder een eigen met foto’s van hun vader dat was snel geregeld. Maar dat is niet het idee wat ik aan wil dragen. De kinderen waren nog pubers en ik wist dat er zeer waarschijnlijk later vragen zouden komen naar het leven van hun vader. Ik heb toen meteen bij alle vrienden en familie een oproep gedaan om hun herinneringen aan Henk naar mij te mailen. Deze verhalen stonden nog steeds op mijn computer, ik wilde er iets mee. Ieder jaar ga ik met de kinderen en aanhang uit eten op de geboortedag van Henk, hun vader. Beide schoonkinderen hebben Henk niet persoonlijk gekend. Van de verhalen heb ik een boek gemaakt en deze heb ik aan mijn beide kinderen op de 60e verjaardag/geboortedag gegeven (was ruim 10 jaar na het overlijden). Zo konden ze zelf nieuwe herinneringen lezen en ook hun partners makkelijker meer over hun vader vertellen.

Kruikjes met een persoonlijke boodschap

Ingezonden door Bert Hoekstra

Kruikjes die met een hanger om de nek gedragen kunnen worden. In de kruikjes kan iets kleins of persoonlijks worden gedaan, zoals een persoonlijke boodschap.

Het persoonlijke verhaal
Ik heb 5 kleine kruikjes gesneden voor een vriendin van mij, die afgelopen februari na euthanasie is overleden. Deze zijn gesneden van buxus-, taxus- en pokhout, met dopjes van wilgenhout en buxushout. Ik had ze gemaakt voor haar, om haar de mogelijkheid te geven iets kleins en persoonlijks – plukje haar, of wat dan ook – na te laten voor haar naasten. Zij heeft ervoor gekozen er kleine, persoonlijke briefjes in te doen. De kruikjes hebben het formaat van een hanger, die om de nek kan worden gehangen, of, zoals in mijn geval bijvoorbeeld, aan de muur.

Leren jas wordt tas

Ingezonden door Annette van der Mast

Van een leren jas een tas maken om de overledene nog vaak bij je te kunnen dragen.

Het persoonlijke verhaal
Mijn vader droeg heel vaak een leren jas. Van deze jas heb ik twee tassen gemaakt, die ik nu heel vaak bij me heb. Zo blijft hij toch nog dichtbij mij.

Samen een grafsteen mozaïeken

Ingezonden door Annemarie Sybrandy

Een grafsteen zelf ontwerpen en mozaïeken is al heel uniek. Het met de hele familie samen doen maakt het echt bijzonder.

Het persoonlijke verhaal
Om onze ouders te herinneren, hebben we met de gehele familie de grafsteen met mozaïek bekleed. Tijdens het koffiedrinken na de begrafenis van onze vader gingen we brainstormen over de grafsteen; daarbij opperde ik, voor de grap, ‘zullen we de grafsteen maken met mozaïek met elkaar?’ Mijn moeder was gelijk enthousiast, herfstkleuren, de oranje, rood, geel en bruin-tinten, daar houd ik zo van!

Het idee zijn we met elkaar gaan uitwerken, de letter S, het begin van onze achternaam. Maar ook een vorm die staat voor oneindig! Prachtig. Veel overleg, wat vinden we zelf mooi, wat zou passend zijn bij vader? We hebben een weekend weg met elkaar geprikt om samen te werken aan het mozaïek, waarbij er volop tijd was om herinneringen op te halen. OOOO, wat fijn om te doen… Een ieder kon zijn bijdrage doen. De een was voor het precieze werk, de ander bleef kijken naar het totaal. “Wat zou vader trots zijn, samen aan de slag. Echt in stijl van De Sybrandy’s!’

Ongeveer 20 jaar later is onze moeder overleden. De steen was toe aan renovatie. Er was de wens om een andere combinatie te maken, zo gezegd, zo gedaan. En het mozaïek is weer een S geworden, weer samen gemaakt met neven en nichten, broers en zussen. Weer de kleuren gehouden in Herfsttinten… Samen voegen, weer samen herinneringen ophalen, o, wat fijn om met je handen bezig te zijn, samen in gesprek te zijn. En er weer een heel geheel van te maken. Met recht kunnen we zeggen, we zijn echt trots. En nu? op 24 december komen we bij elkaar, de trouwdag van onze ouders, samen zijn, samen delen, echt fijn! Elk jaar weer.